بنزین در ایران ارزانتر از آبمعدنی
روزنو :در گزارش زیر تفاوت قیمت بنزین سهمیهای و آزاد را با هزینههای تولید آب بستهبندی بررسی کردهایم تا شاید برای یکی از بزرگترین معمای اقتصادی پاسخی پیدا کنیم.
قیمت بطری ۱.۵ لیتری آب معدنی در حال حاضر حدود ۲۵ هزار تومان است اما با همین پول میتوان در جایگاههای سوخت نزدیک به ۱۷ لیتر بنزین سهمیهای دریافت کرد.
این مقایسه ساده سالهاست به یکی از عجیبترین پرسشهای اقتصادی در ایران تبدیل شده و خیلیها از خودشان میپرسند چگونه ممکن است کالایی مانند آب که تقریبا در همه جا پیدا میشود، از بنزین که حاصل استخراج نفت و فرآیندهای پیچیده پالایشگاهی است، گرانتر باشد؟ بیایید ماجرا را با نگاهی عمیق بررسی کنیم و یکبار برای همیشه بفهمیم چرا آنچه در ایران رخ میدهد، بیشتر یک پدیده اجتماعی و سیاسی است تا یک واقعیت اقتصادی مربوط به کف بازار.
چرا قیمت بنزین در ایران ارزان است؟
قیمت بنزین در ایران واقعی نیست. اگرچه در بسیاری از کشورهای جهان، قیمت سوخت بر اساس هزینه تولید، هزینه حملونقل، مالیات و شرایط بازار تعیین میشود اما در ایران، دولت سالهاست بخش بزرگی از هزینه واقعی سوخت را از طریق یارانه پرداخت میکند.
به همین دلیل مصرفکننده ایرانی بنزین را با نرخی بسیار کمتر از ارزش واقعی آن خریداری میکند. در واقع زمانی که یک لیتر بنزین سهمیهای با نرخ ۱۵۰۰ تومان یا حتی آزاد با نرخ ۳۰۰۰ تومان عرضه میشود، بخش مهمی از هزینه آن قبلا توسط دولت پرداخت شده است. بنابراین میتوان گفت بنزین ارزان نیست و قیمت بنزین را به زور پایین نگه داشتهاند!
مقایسه هزینه تولید آب معدنی با قیمت بنزین سهمیهای و آزاد
اشتباهات بزرگ در مقایسه قیمت بنزین با آب معدنی وقتی رخ میدهد که تصور میکنیم قیمت آب معدنی فقط مربوط به خود آب است اما حقیقتا بخش بزرگی از مبلغی که برای یک بطری آب پرداخت میکنیم، ارتباطی به آب ندارد.
هزینه تولید بطری پلاستیکی، درِ بطری، برچسب، بستهبندی، حملونقل، انبارداری، سود فروشگاه و هزینههای بازاریابی همگی در قیمت نهایی محصول لحاظ میشوند. به همین دلیل اگر همان آب را از شبکه آب شهری دریافت کنیم، قیمت هر لیتر آن به مراتب کمتر از آب معدنی خواهد بود.
پس مصرفکننده هنگام خرید آب معدنی، بیش از آنکه آب بخرد در حال خرید یک محصول بستهبندیشده با قابلیت حمل آسان است.
به نظر شما دولت تا چه زمانی قادر است بنزین را ارزانتر از قیمت واقعی آن عرضه کند؟
تفاوت فرآیند تولید و ارزش واقعی قیمت بنزین در برابر آب
برای تولید بنزین باید نفت خام را استخراج کرد، به پالایشگاه برد، تحت فرآیندهای پیچیده شیمیایی قرار داد و سپس به محصولی تبدیل کرد که استانداردهای مورد نیاز استفاده در خودرو را داشته باشد.
در مقابل، آب معدنی معمولا پس از استخراج از منابع مشخص، تصفیه و بستهبندی میشود. بنابراین اگر یارانهها را حذف کنیم و قیمتها واقعی شوند، بنزین باید بسیار گرانتر از آب باشد. به همین دلیل است که در بیشتر کشورهای توسعهیافته جهان چنین مقایسهای اساسا معنا ندارد.
ارزانترین قیمت بنزین در جهان؛ جایگاه ایران در کنار ونزوئلا و لیبی
کشورهای دارای ذخایر عظیم نفت که سیاستهای گسترده یارانهای را دنبال میکنند، در مقاطعی شرایط مشابهی را تجربه کردهاند. ونزوئلا مشهورترین نمونه در این زمینه است. در برخی دورهها قیمت بنزین در این کشور به قدری پایین بود که مردم میتوانستند با هزینه خرید یک بطری آب، چند لیتر بنزین تهیه کنند.
قیمت سوخت در لیبی، الجزایر و برخی کشورهای نفتی دیگر نیز سالها با حمایت مستقیم دولت پایین نگه داشته میشد اما روند جهانی در سالهای اخیر به سمت و سوی کاهش یارانه انرژی و نزدیک کردن قیمت سوخت به واقعیتهای اقتصادی حرکت کرده است.
چرا قیمت بنزین در ایران از منطق بازار پیروی نمیکند؟
اقتصاددانان از قرن هجدهم با مسئلهای معروف به پارادوکس آب و الماس روبهرو بودهاند. حتما میدانید آب برای ادامه زندگی ضروری است اما قیمت پایینی دارد. در مقابل، الماس کاربرد حیاتی ندارد اما بهشکل هولناکی گرانقیمت است.
اقتصاد مدرن توضیح میدهد که قیمت کالاها تنها بر اساس اهمیت آنها تعیین نمیشود، بلکه میزان کمیابی، هزینه تولید و ارزش نهایی آنها نیز نقش مهمی در قیمتگذاری دارند. در ایران میتوان نسخه جدیدی از این پارادوکس را مشاهده کرد چون آب معدنی از بنزین گرانتر به نظر میرسد.
دستکم حالا میدانید علت وجود این تفاوت ربطی به ماهیت آب یا بنزین ندارد و سیاستهای یارانهای و قیمتگذاری دولتی چنین اتفاقی را رقم زده است.
تاثیر نوسان قیمت بنزین بر تورم و چالشهای اصلاح نرخ سوخت
افزایش قیمت بنزین میتواند روی هزینه حملونقل، قیمت کالاها، نرخ خدمات و حتی تورم تاثیر بگذارد. به همین دلیل هرگونه بحث درباره اصلاح قیمت بنزین به یکی از حساسترین موضوعات اقتصادی کشور تبدیل میشود.
از سوی دیگر، پایین نگه داشتن قیمت سوخت نیز هزینه سنگینی برای بودجه عمومی ایجاد میکند و مصرف بالای انرژی را تشویق میکند. به همین دلیل دولتها معمولا میان دو هدف دشوار یعنی حفظ رفاه کوتاهمدت مردم و کاهش فشار مالی ناشی از پرداخت یارانهها گرفتار میشوند. حالا به سوال مهمتر میرسیم؛ به نظر شما دولت تا چه زمانی قادر است بنزین را ارزانتر از ارزش واقعی آن عرضه کند؟
